محمدمهدی گورنگی در گفتگو با خبرگزاری مهر (۱۱ آذر ۱۳۸۵): آهنگساز فيلم بازيگر پنهان است
آهنگساز فيلم همچون يک بازيگر پنهان در فيلم است او بايد در هر سکانس خود را به جای شخصيتهای آن قرار دهد و موسيقی ذهن آنها را بشنود.
محمدمهدی گورنگی، آهنگساز فيلم، ضمن بيان اين مطلب در گفتگو با خبرنگار مهر گفت:
موسيقی فيلم در بسياری کشورها يک رشته دانشگاهی مستقل است اما متاسفانه هنوز در دانشگاههای ايران اين رشته تأسيس نشده است. من فکر میکنم اگر آهنگساز فيلم به طور اختصاصی تربيت شود به رشد کيفی کارهای تصويری اعم از فيلم و سريال و ... کمک شايانی میکند
قدم نخست آهنگساز فيلم
در ابتدا آهنگساز بر اساس داستان فيلم و تصاويری که در اختيار دارد و نيز مشورتی که با کارگردان انجام میدهد فضای اصلی موسيقی را انتخاب کرده در مورد رنگآميزی (انتخاب سازها و ارکستراسيون) تصميم میگيرد ؛ سپس برای فضاهای متفاوتی که در داستان فيلم موجود است موسيقیهای مختلفی را میسازد. بعد از ضبط و ميکس آهنگها، بنا بر حس تصاوير، موسيقی متناسب با آنها انتخاب و سينک زده میشود. بدين معنی که مثلاً اگر زمان تصوير يک دقيقه و سی ثانيه باشد در صورتی که موسيقی مناسب با آن تصوير بلندتر بود، اصطلاحاً کات زده میشود و اگر کوتاهتر بود قسمتی از آن کپی شده و اصطلاحاً لوپ زده میشود تا تايم موسيقی با تايم تصوير برابر شود.
تفاوتهای موسیقی فیلم و موسیقی سریال
گورنگی در بیان تفاوت آهنگسازی برای فیلم و سریال گفت: در فیلم نهایتاً دو ساعت تصویر وجود دارد و برای هر سکانسی از آن که نیاز به موسیقی داشته باشد، اختصاصاً موسیقی نوشته میشود اما در سریال به دلیل حجم بالای تصاویر و نیز این نکته که امکان دیدن تمام قسمتها از ابتدا برای آهنگساز وجود ندارد، در نتیجه آهنگساز بر اساس تم یک قسمت از داستان، چند قطعه موسیقی در فضاهای مختلف و مرتبط میسازد و از میان آنها برای تصاویر مختلف به تناسب استفاده میکند.
وی افزود: اگر برای آهنگسازی یک سریال فرصت کافی وجود داشته باشد، بهتر آن است که آهنگساز برای هر سکانسی، موسیقی خاص آن را بسازد، اما متاسفانه در نود درصد سریالها چنین اتفاقی نمیافتد و آخرین چیزی که به یاد تهیهکنندگان محترم میآید، موسیقی آن است. بنابراین آهنگساز مجبور است به کات زدن و یا لوپ کردن موسیقی بپردازد که همیشه در آن احتمال خطاهم هست.
ارجحیت موسیقی آکوستیک بر موسیقی الکترونیک
محمدمهدی گورنگی در بیان علت ترجیح موسیقی آکوستیک بر موسیقی الکترونیک چنین گفت: موسیقی الکترونیک در مقایسه با موسیقی آکوستیک فاقد حس است. ورود حس نوازندگان به موسیقی تأثیر شگرفی بر اثرگذاری آن خواهد داشت.
وی در مورد سبک انتخابی موسیقی خود گفت: من بیشتر از ویژگیهای خود تصاویر الهام میگیرم و سازهایم را بر اساس تصاویر انتخاب میکنم و یا به عبارتی رنگ موسیقایی را با رنگ تصویر تطبیق میدهم. اغلب مجبور هستم بر اساس محدودیتهای مادی از موسیقی الکترونیک و سمپلها نیز در کنار سازهای آکوستیک (استفاده از سازها توسط نوازنده) بهره ببرم. اما چنانچه محدودیتی از لحاظ مالی وجود نداشته باشد، ترجیح میدهم بیشتر از موسیقی آکوستیک استفاده کنم مگر اینکه رنگ خاصی از تصویر را دریافت کنم که با هیچ یک از سازهای آکوستیک نتوان آن را بیان کرد. در آن صورت به میل خود به سراغ موسیقی الکترونیک رفته و از میان سمپلها صدایی را که متناسب با آن تصویر است پیدا میکنم.
تعامل آهنگساز فیلم با کارگردان
گورنگی چگونگی تعامل آهنگساز و کارگردان را این گونه بیان کرد: برخی از کارگردانان اطلاعات خوبی در مورد موسیقی دارند. این اطلاعات لزوماً نمیبایست تخصصی باشد بلکه همانقدر که کارگردان بداند از موسیقی چه میخواهد، کافی است. به هر حال در هر زمینه از فیلم یا سریال کارگردان به دلیل داشتن اشراف کامل بر کار ، حرف اول را میزند و در مورد موسیقی هم همین طور است. اما جزئی از کارگردانان نیز هستند که قادر نیستند آنچه را که از موسیقی میخواهند بازگو کنند. بنابراین آهنگساز شاید مجبور باشد چندین مسیر را طی کند تا در نهایت به هدف کارگردان دست یابد. در این میانه برخی از کارگردانان نیز هستند که کار موسیقی را به تمامی به آهنگساز میسپارند که البته تعداد آنان بسیار اندک است.
محدودیتها و مشکلات
گورنگی در مورد محدودیتهای کار خود گفت: کمبود امکانات یک بحث کلیدی است و به مدیریت هنری کشور مربوط میشود. به هر حال تمام کسانی که مشغول انجام فعالیتهای هنری هستند امیدوارند که در آینده اتفاقات خوبی بیافتد و در تمامی زمینهها راه برای هنرمندان هموارتر شود.
وی افزود :متأسفانه هنرمند تامین نیست، چه از نظر رفاه مادی و چه از لحاظ رفاه معنوی. ما نوازنده خوب بسیار کم داریم. شاید یکی از دلایل اصلی این موضوع این باشد که یک شخص وقتی ببیند که آینده مبهمی در یک رشته در انتظار اوست، هر قدر هم که در آن رشته دارای استعداد و توانایی باشد، به سراغ آن نخواهد رفت.
گورنگی با اشاره به مشکلات دیگر، از جمله نبودن ضوابط و چارچوبهای مشخص در زمینه فعالیت موسیقی گفت: تعداد نوازندگان مسلط استودیویی ما در هر ساز به انگشتان دست نمیرسد، علت آن این است که هنرمند در جامعه ما تأمین نیست.
محمدمهدی گورنگی از ده سالگی با نواختن پیانو با موسقی آشنا شد. در دانشگاه تهران به تحصیل در رشته موسیقی پرداخت و از همان زمان همکاری خود را با سازمان صدا و سیما آغاز کرد. وی علاوه بر ساخت دهها آهنگ برای خوانندگان مختلف، برای فیلم و سریالهای مختلفی چون: معجزه ازدواج، زنبقهای وحشی، فقط به خاطر تو، کمکم کن، مسافری از هند، غریبانه، یک خانه همسفر، برای آخرین بار، بازنده، ماجراهای امین و مینا، مسافر قطبی، جمعه تعطیل نیست، جایی مثل یک باغ، یک سفر و نیم، گرفتار، اتاق اکسیژن، آوای افغان، زرگل، آیینه، روز رفتن و به دنیا بگویید بایستد - که دو مورد اخیر هم اکنون روی آنتن هستند- آهنگ ساخته است.
دیدگاه خود را بنویسید